Fantastische Vertellingen, nr. 79, jrg. 47, september 2026

Mijn leesverslag bij nummer 79
Fantastische Vertellingen nummer 79, eigenlijk voor september 2026, maar hij viel op 6 augustus al op de deurmat. Ik besloot hem direct te gaan lezen en had hem 9 augustus al uit.
De cover is gemaakt door Bauke Muntz en heeft de titel “Getting Somewhere” Ik vind hem werkelijk prachtig!
De cartoonesque tekening Reisadvies door Gert-Jan van den Bemd geeft aliens een negatief reisadvies om naar de aarde te vertrekken. Ik kan erin komen, met al die oorlogen die momenteel woeden, en de bosbranden die voor veel verwoesting zorgen, doordat de aarde alsmaar opwarmt. Het is een barre tijd.
Het Meyvistisch Melodrama vormt een overkoepelende samenvatting van wat komen gaat, geschreven door Remco Meisner. Dit vind ik altijd leuk om te lezen, alleen deze keer was het wel een beetje zorgwekkend omdat Remco geopereerd moest worden en veel pijn hield. Ondanks dat, heeft hij toch de nodige boeken samengesteld en uitgegeven, wat een pluim verdient. Ik hoop dat het intussen weer wat beter met hem gaat. Gert-Jan van den Bemd slaagt er met zijn tekening in een herkenbaar portret van Remco te maken achter een typemachine. Hij heeft zelfs ook een tekening gemaakt van een bleke patiënt in een ziekenhuis, die geruststellend wordt toegesproken met: ‘echt, je hebt in no time weer een gezonde kleur.’ Verder is er een mooie illustratie opgenomen, die is gemaakt door Peter Erhardt.
Dan staat er een verhaal in, geschreven door Lex van Heereveld, dat ik met veel genoegen heb gelezen. Het was herkenbaar en een beetje voorspelbaar, maar erg leuk. Vooral de tekeningen erbij vond ik geweldig mooi gedaan.
Het is ook goed om te zien dat er posters opgenomen zijn voor 9000Con en Fantasticon, als voorbodes van het moois dat komen gaat.
In de rubriek Onder de indruk komen deze keer de verhalenbundel De Boodschap aan bod, Fantastische Vertellingen 76 en 77, het tijdschrift Grim 1, het door haar iets gewijzigde boek Magnetar van Mara van Ness(waarvan ik het eerdere boek al heb gelezen en gerecenseerd en dat ik toen ook al goed vond), verder staat er iets in over Wolkenstad en over Portulaan 165, Zwammen van Charles van Wettum, Tjonge 23 en 24, Een jubileumuitgave van het tijdschrift voor diergeneeskunde waar een verhaal van Johan Klein Haneveld in is opgenomen, naast zijn normale werk voor dit tijdschrift. Ook nog worden SF Terra 290 en 291 besproken, Wierdo’s 152 en Wonderwaan 56. Dit alles door Johan Klein Haneveld, Jos Lexmond en Charles van Wettum. Ik heb het doorgelezen en neem het verder maar voor kennisgeving aan.
Het verhaal dat hierna volgt: is Groetjes van Brocéliande van Patrick Bernauw. Een lang verhaal met verschillende invalshoeken. Dit vond ik uitermate interessant om te lezen, achtergronden over de Arthurlegendes, Parceval en de heilige graal, de Vrouwe van het meer en Merlijn: allemaal informatie die mijn interesse kon wekken en vasthouden. Het werd gegrond door bestaande plaatsen en streken en tegelijk speelde er een verhaal mee over een schrijver die last had van een writersblock en nieuwe inspiratie probeerde te vinden. Bovendien viel me op dat er vrijuit wordt geschreven over de magiër en de hogepriesteres, de hermetische wetten en werd me meer duidelijk over wat magisch realisme inhoudt. Ik heb ervan geleerd en vond het fijn om hierover te lezen. Ik ben zelfs nieuwsgierig geworden naar die plaatsen die worden vermeld.
Het verhaal wordt verluchtigd met een soort van schoolbordtekentechniek van Tais Teng.
Dat zijn al twee geweldige verhalen! Fantastische Vertellingen gaat erop vooruit.
Oxana’s Oxymoron, de adviesrubriek gaf ook deze keer weer een goed bedoeld advies voor iemand die niet alles alleen wilde doen. Ik vrees dat ik er geen gebruik van zal maken, maar de bedoeling komt goed over.
Hierna volgt een derde verhaal. Het is geschreven door Frank Roger en geeft zoals vaker een situatie weer die helemaal uit de hand loopt. Het leuke ervan is dat ik in de dingen die gebeuren parallellen zie naar onze eigen werkelijkheid, waar het tot gelijkaardige problemen leidt. Echt weer meesterlijk gedaan. En een beetje zorgwekkend is het trouwens ook, want van het normale leven van de hoofdpersonages blijft weinig tot niets overeind. Maar goed dat het verbeelding is, al zie ik er een waarschuwing in. Al meer dan 700 verhalen heeft deze kanjer geschreven, echt, net zo overweldigend om je dat te realiseren, zoals afstandsreizen door het heelal. Er zaten drie bijpassende illustraties bij van Peter Erhardt, mooi gedaan.
Inhoud en gezelligheid op de “Gent 9000Con” is een verslag van Johan Klein Haneveld, zoiets als ik in een blog op mijn website heb gezet. Ik was er dit jaar voor de derde keer en kan alleen maar instemmen dat 9000Con geweldig is. En ook dit jaar staat er een verhaal van mij in de gelegenheidsbundel 9000 Levens (Editie 2026), een die bij de cover past.
Het verhaal Knipperende lampen van Joris Blom is een eerste verhaal, dat ik vaag vond overkomen. Het gaat over feestende mensen in een wereld waar af en toe gedeelten van de stad in onderhoud gaan en waar de lichten uitgaan. Zelfs het personage maakt iets mee waarvan ik me afvraag of hij wel een mens is of een machine. Het wordt me in ieder geval niet goed duidelijk waar dit zich afspeelt, wie de personage is en waarom dit verhaal geschreven moest worden. De vaart zat er goed in en er kwamen wel suggestieve ideeën op, maar echt blijven hangen doet het niet. Het is mij te onduidelijk.
Bij dit verhaal is er een illustratie gemaakt door Ben van den Outenaar, dat doet vermoeden dat het personage uit het verhaal door iets of iemand gestuurd wordt, wat ik al dacht te hebben gelezen.
Dan volgt er een FV-essay geschreven door Paul van Leeuwenkamp over de verhalen van Cor Snijders. Blijkbaar was er in de gouden tijd van de SF al een verschil in kwaliteit van verhalen. Dat idee krijg ik zelf trouwens ook steeds meer: niet alle verhalen zijn goed doordachte fantastiek. Maar in deze bundel vallen ze me alles mee, deze keer. En dan een definitie van een column. Tja, wat moet je ermee? Schrijf een kort verhaal, een novelle of een roman, zou ik zeggen. Wat volgt is: De toestand in en buiten onze wereld, een zeer kort-kortverhaaltje van Peter Strik dat meer op een grapje als metafoor lijkt dan op een column.
Nou moet ik zeggen dat ik de columns van Simon Carmiggelt niet heb gevolgd, al kwam er af en toe eens een langs op tv. En die leken wel een beetje op wat Peter Strik hier doet, alleen gingen ze niet over bots, natuurlijk.
Nog wat aankondigingen en herinneringen aan boeken die te koop zijn, altijd handig.
Als laatste de gepubliceerden op een rij, wat best interessant is om te lezen, vooral omdat ik sommigen nog niet zo goed ken.

Na het lezen van nummer 79 geef ik dit vier welverdiende sterren.

Een compliment aan de samensteller. Ondanks zijn aanvaring met het medische systeem, waarvan hij op zijn volslagen unieke wijze verslag doet in het Meyvistisch Melodrama, is hij erin geslaagd ons favoriete tijdschrift op de vaste tijd te laten uitkomen, zonder ook maar enige afwijking van het schema. Ook de organisatie van Fantasticon en de publicatie van Ganymedes-26 hebben, voor zover ik weet, geen vertraging opgelopen. Vorig jaar bracht ik zelf wat momenten door in het ziekenhuis, om veel minder ernstige redenen en met minder ingrijpende gevolgen, maar daar was ik zelf best wel door van slag - dus dat het onze gewaardeerde, ja zelfs geliefde hoofdredacteur gelukt is om zonder vertraging een nieuwe Fantastische Vertellingen te laten uitkomen: petje af!
Maar de score hierboven ingevuld betreft natuurlijk niet de punctualiteit van de samensteller. Het gaat om de inhoud. En die was deze keer ook weer kwalitatief hoogstaand. Intussen weten lezers van het tijdschrift (en/of van mijn besprekingen daarvan) wel wat ze kunnen verwachten: een goed geproduceerd kwartaalblad, dat duidelijk is gemaakt om bewaard te worden, dat niet alleen verhalen biedt van gevestigde en nieuwe auteurs (en illustratoren) uit de volle breedte van het fantastische genre (maar vooral de vreemde hoeken van de SF en horror en het 'magisch realisme'/slipstream-genre), maar ook in de vorm van besprekingen, essays en verslagen inzicht biedt in ontwikkelingen in het fantastische genre in ons taalgebied en zijn wortels - cq de reuzen op wiens schouders huidige beoefenaren proberen te balanceren (met meer of minder succes). Vaste waarden daarin zijn de onvervangbare Jos Lexmond die elke keer weer de mouwen opstroopt en alle in ons taalgebied verschijnende tijdschriften waarin fantastische verhalen zijn opgenomen leest en bespreekt, en Paul van Leeuwenkamp die als essayist een stevige analyse van een werk koppelt aan zijn grote kennis van de literatuur (binnen en buiten het fantastische genre) dan wel zijn jarenlange ervaring als lezer en schrijver en zo tot nieuwe inzichten komt. Zelf lever ik ook steevast enkele boekbesprekingen aan.
Dit keer was er in het tijdschrift plek voor vier verhalen. Van allemaal heb ik genoten. 'Brein' van Lex van Heereveld was een klassiek SF-verhaal. Ik had een mooie wending aan het eind wel mooi gevonden, nu gebeurde precies wat ik als lezer verwachtte, maar de fraaie illustraties bij het verhaal (van de auteur zelf) maakten dat helemaal goed en de beschrijvingen van het vreemde ruimteschip in de Oortwolk vond ik ook tot de verbeelding spreken. Het langste verhaal in deze editie was dat van Patrick Bernauw (Groetjes uit Brocéliande), waarin hij het bezoek van een schrijver aan Bretagne combineert met Arthuriaanse elementen in een fraai 'magisch realistisch' verhaal dat ook nog eens meta-fictie is omdat het gaat over de kenmerken van magisch-realistische verhalen. Heel mooi geschreven, prachtige beschrijvingen en natuurlijk een einde dat genoeg vragen voor de lezer overhoudt. Enorm van genoten. Frank Roger geeft ons in 'De tsunami van papier' weer een karakteristieke 'Rogeriaanse' situatie - een absurditeit die wordt doorgetrokken tot het absolute. Kunnen boeken de wereld veranderen? Misschien ... Maar ik twijfel aan de conclusie van de hoofdpersoon: als de boeken zo goed leesbaar zijn en de aandacht vasthouden, zullen ze niet door een KI geschreven zijn. Als ik dat zou vermoeden zijn mijn eigen interesse bovendien als sneeuw voor de zon verdampen. Tot slot is er 'Knipperende lampen' - als dit inderdaad de eerste publicatie is van Joris Blom, zal ik zijn naam in de gaten houden. Ja er zaten wat schoonheidsfoutjes in, een paar woorden die ik niet goed gekozen vond. Maar ik werd meegesleurd door de bevreemdend opgeschreven situatie waarin de hoofdpersoon zich bevond en het mysterie werd tot bijna het einde in stand gehouden. Knap gedaan, vond ik.
Enfin, opnieuw een topeditie van ons geliefde kwartaalblad en ik kijk alweer uit naar het volgende nummer! En naar Fantasticon, want dat wordt ook weer een feestje, daarvan ben ik overtuigd!